نسخههای اقتصادی و ارزانسازی شده تسلا مدل Y و مدل ۳ که قرار بود ناجی فروش این شرکت در آمریکا باشند و سرمایه لازم برای رویاهای هوش مصنوعی ایلان ماسک را تأمین کنند، با استقبالی سرد و آماری ناامیدکننده مواجه شدهاند و عملاً روی دست شرکت ماندهاند.
بازار خودروهای برقی آمریکا روزهای عجیبی را سپری میکند و اگر تصور میکنید معرفی مدلهای ارزانتر همیشه به معنی فروش بیشتر است، سخت در اشتباهید. تسلا دو ماه پیش نسخههای استاندارد (Standard) مدل Y و مدل ۳ را با قیمتی حدود ۵ هزار دلار کمتر از نسخههای پریمیوم روانه بازار کرد تا شاید بتواند نمودار نزولی فروش خود را به سمت بالا خم کند. اما آمارهای جدید نشان میدهد این استراتژی نهتنها شکست خورده، بلکه نوامبر امسال به بدترین ماه فروش تسلا در چهار سال اخیر تبدیل شد. طبق دادههای Cox Automotive، فروش کلی تسلا با افتی نزدیک به ۲۳ درصد به ۳۹,۸۰۰ دستگاه رسید که کمترین میزان از ژانویه ۲۰۲۲ محسوب میشود. ماجرا زمانی تلختر میشود که بدانید این مدلهای جدید بهجای جذب مشتریان تازه، باعث شدهاند خریداران احتمالی نسخههای گرانتر (پریمیوم) دچار تردید شوند و عملاً نوعی “همنوعخواری” در سبد محصولات تسلا رخ دهد.
اجازه دهید کمی فنیتر و خودمانی به قضیه نگاه کنیم؛ مثل این است که شما یک گوشی پرچمدار بخرید، اما شرکت سازنده برای ارزانتر شدن آن، دوربین سلفی و بلوتوث را حذف کرده باشد و پشت گوشی را هم با پارچه پوشانده باشد! تسلا دقیقاً همین کار را کرده است. در مدل Y استاندارد که قیمتی حدود ۴۲ هزار دلار دارد، خبری از رادار بین خطوط (یا همان Autosteer) نیست، نوار نوری افقی حذف شده و باورنکردنیتر اینکه حتی رادیو FM/AM هم ندارد. سیستم تعلیق پیشرفته با نمونههای معمولی و خشک جایگزین شده و سقف شیشهای معروف تسلا با یک پوشش پارچهای پوشانده شده است؛ مهندسان تسلا میگویند سقف فلزی گرانتر درمیآمد! خریدار آمریکایی باهوش است و متوجه میشود که این خودرو ارزش ۴۲ هزار دلار را ندارد.
بسیاری از مردم در مورد خرید خودروهای برقی دو اشتباه رایج دارند که باید روشن شود. اول اینکه فکر میکنند “ارزانتر بودن” در بازار خودروهای برقی همیشه برگ برنده است؛ اما این مورد نشان داد که اگر ارزانسازی به قیمت حذف امکانات حیاتی و رفاهی تمام شود، مشتری خودروی دستدوم باکیفیت را به خودروی صفرِ لخت ترجیح میدهد. اشتباه دوم این است که تصور میشود تسلا صرفاً یک شرکت تکنولوژی است و فروش خودرو برایش در حاشیه قرار دارد؛ درحالیکه نان شب این شرکت هنوز از فروش همین آهن و پلاستیک تأمین میشود و بدون فروش خودرو، پولی برای توسعه رباتاکسیها وجود نخواهد داشت.
البته منصفانه نیست که همه تقصیرها را گردن تیم محصول تسلا بیندازیم. حذف مشوق مالیاتی ۷۵۰۰ دلاری و احتمال نرمتر شدن قوانین آلایندگی توسط دولت ترامپ، خودروسازان را دوباره به سمت موتورهای احتراقی هل داده است. در همین راستا، فورد و شرکت کرهای SK On نیز تصمیم گرفتند شراکت خود را بهم بزنند. این دو غول صنعتی که قرار بود ۱۱ میلیارد دلار برای ساخت باتری سرمایهگذاری کنند، حالا راهشان را جدا کردهاند. فورد کارخانه کنتاکی را برمیدارد و SK On صاحب کارخانه تنسی میشود. دلیلش هم واضح است: وقتی فروش خودروهای برقی کند میشود، تولیدکننده باتری ترجیح میدهد روی سیستمهای ذخیرهسازی انرژی ثابت (ESS) تمرکز کند که بازار داغتری دارند.
در سوی دیگر میدان، اتحاد خودروسازان آمریکایی (شامل جنرال موتورز، فورد و تویوتا) نامهای به دولت ترامپ نوشتهاند و خواستار محدودیت شدیدتر برای ورود چینیها شدهاند. آنها معتقدند چین با یارانههای دولتی، بازارهای جهانی را اشباع کرده و اگر اجازه ورود به آمریکا را پیدا کند، هیچ خودروسازی حریف قیمتهای پایین آنها نخواهد شد. ضمن اینکه نگرانیهای امنیتی جدی وجود دارد که در صورت بروز درگیری نظامی، پکن بتواند خودروهای مجهز به نرمافزارهای چینی را از راه دور غیرفعال کند. در نهایت، تسلا برای خروج از این بحران به چیزی فراتر از حذف رادیو و سقف شیشهای نیاز دارد؛ شاید یک مدل کاملاً جدید و خوشقیمت یا جهشی واقعی در رانندگی خودکار بتواند ورق را برگرداند.
اولین نظر را بنویسید