مشخصات اولین فراری برقی تاریخ منتشر شد

مارانلو با معرفی نخستین فراری برقی، تلاش می‌کند اصالت اسب سرکش را در عصر باتری‌ها بازتعریف کرده و مرزهای تازه‌ای برای لذت رانندگی ترسیم کند.

تبلیغات ×

برای برندی مثل فراری که هویتش با غرش کرکننده موتورهای ۱۲ سیلندر گره خورده، گذار به دنیای پیشرانه‌های ساکت یک چالش بزرگ به نظر می‌رسد. میراث سنگین موتورهای احتراقی که از اواسط قرن گذشته تا امروز اعتبار این کارخانه بوده‌اند، حالا به جای آنکه محرک باشند، مانند سایه‌ای بر سر اولین مدل برقی سنگینی می‌کنند. بسیاری تصور می‌کردند حذف موسیقی اگزوز و آن درپوش‌های قرمز‌رنگ موتور، به معنای پایان جادوی فراری است، اما بندتو وینیا، مدیرعامل این شرکت، دیدگاه متفاوتی دارد. او معتقد است که باید از هر فناوری جدیدی برای به وجد آوردن راننده استفاده کرد و حالا زمان آن رسیده تا پایگاه مشتریان این برند به شکلی گسترده‌تر از قبل رشد کند.

این خودرو که در کلاس بدنه شاسی‌بلند-کوپه چهاردر و با ارتفاعی کم طراحی شده، برخلاف تصور عموم یک سوپراسپرت کلاسیک به شمار نمی‌رود. مهندسان ایتالیایی بر این باورند که وزن بالای باتری‌ها فعلاً اجازه نمی‌دهد عملکردی مشابه مدل‌های (۲۹۶ GTB) یا (F80) در یک خودروی برقی ایجاد شود. با این حال، اعداد و ارقام خروجی این مدل که از چهار موتور الکتریکی نیرو می‌گیرد، به معنای واقعی کلمه خیره‌کننده به نظر می‌رسند.

فراری برای اینکه این خودرو را از شر القابی مثل «فیل جاده‌ها» که به خودروهای برقی سنگین‌وزن نسبت می‌دهند خلاص کند، از تکنولوژی‌های پیشرفته‌ای بهره می‌برد. استفاده از موتورهایی با قابلیت چرخش تا ۳۰,۰۰۰ دور در دقیقه که مستقیماً از تجربیات فرمول یک الهام گرفته شده‌اند، تنها بخشی از ماجراست. پکیج باتری ۱۲۲ کیلووات‌ساعتی این خودرو به گونه‌ای جانمایی شده که مرکز ثقل را ۸۰ میلی‌متر نسبت به مدل‌های بنزینی مشابه پایین‌تر می‌آورد. توزیع وزن ۴۷ به ۵۳ در جلو و عقب در کنار سیستم تعلیق فعال اختصاصی که پیش‌تر در مدل Purosangue دیده بودیم، باعث می‌شود راننده هنگام عبور از پیچ‌ها احساس کند با خودرویی روبرو است که حدود ۴۵۰ کیلوگرم سبک‌تر از وزن واقعی‌اش عمل می‌کند.

تبلیغات ×

یکی از جذاب‌ترین بخش‌های این خودرو، تلاش برای بازگرداندن حس مکانیکی به یک ماشین دیجیتالی است. مهندسان مارانلو سیستمی به نام Torque Shift Engagement طراحی کرده‌اند که با استفاده از پدال‌های پشت فرمان، پنج سطح گشتاور مختلف را شبیه‌سازی می‌کند تا راننده حس لذت‌بخش تعویض دنده را از دست ندهد. اما درباره صدا، فراری مسیر متفاوتی را انتخاب کرد؛ آن‌ها به جای استفاده از صداهای مصنوعی و سینمایی، یک شتاب‌سنج روی محفظه موتور عقب نصب کرده‌اند. این حسگر ارتعاشات واقعی قطعات را دریافت کرده و پس از تقویت الکترونیکی، آن را به گوش سرنشینان می‌رساند. این فرآیند دقیقاً مشابه عملکرد یک گیتار الکتریک به نظر می‌رسد که در آن منبع صدا کاملاً فیزیکی و واقعی است اما خروجی آن به شکلی مدرن شنیده می‌شود. سیستم‌های هوشمند مدیریت نویز نیز فرکانس‌های آزاردهنده را حذف می‌کنند تا تنها نغمه‌های گوش‌نواز موتور به گوش برسد. این تحول گسترده نشان می‌دهد که فراری برای بقا در بازار خودروهای لوکس، نوآوری را تنها راه پیش روی خود می‌بیند و قصد ندارد اجازه دهد اصالتش در میان سلول‌های لیتیومی گم شود.

تبلیغات ×