بالاخره اتفاق افتاد. تویوتا، شرکتی که نامش با دوام، قابلیت اطمینان و موتورهای احتراق داخلی گره خورده است، سرانجام به طور رسمی وارد بازی پیکاپ برقی شد. پس از سالها تماشای رقابت فشرده رقبایی چون ریوین R1T، فورد F-150 لایتنینگ و تسلا سایبرتراک، تویوتا برگ برنده خود را رو کرد: نسل نهم هایلوکس.
در رویدادی در تایلند، ده سال پس از معرفی نسل قبلی، تویوتا از هایلوکس جدید پردهبرداری کرد. اما این بار، هایلوکس فقط یک پیکاپ دیزلی جانسخت نیست؛ این پلتفرم میزبان طیف وسیعی از جمله دیزل، دیزل هیبریدی خفیف (Mild-Hybrid) و حتی سلول سوختی هیدروژنی (FCEV) خواهد بود. اما ستاره این نمایش، نسخه تمام برقی یا BEV است. این اولین پیکاپ برقی تویوتا است که قرار است تعریف جدیدی از کارایی ارائه دهد، هرچند شاید نه آنطور که انتظارش را دارید.
مشخصات فنی و قوای محرکه
برخلاف رقبای آمریکایی که در جنگ اسب بخار شرکت کردهاند، تویوتا رویکردی بسیار محافظهکارانهتر را در پیش گرفته است. تویوتا هایلوکس برقی از دو موتور الکتریکی (یکی برای هر محور) بهره میبرد که مجموعاً ۱۹۳ اسب بخار (۱۴۴ کیلووات) قدرت تولید میکنند.
اگرچه این عدد در نگاه اول ناامیدکننده به نظر میرسد، اما برگ برنده خودروهای برقی در گشتاور است. موتور جلو ۲۰۵ نیوتنمتر و موتور عقب ۲۶۹ نیوتنمتر گشتاور تولید میکنند (مجموعاً ۴۷۴ نیوتنمتر). این گشتاور آنی باید حس شروع حرکت خوبی را فراهم کند، اما قطعاً آن را در لیگ پیکاپهای اسپرت برقی قرار نمیدهد.
باتری و پیمایش
و اما میرسیم به مهمترین چالش: باتری و پیمایش. تویوتا یک بسته باتری به ظرفیت ۵۹.۲ کیلووات ساعت را در کف و میان ریلهای شاسی نردبانی خودرو جاسازی کرده است. این کار به پایین آمدن مرکز ثقل و حفظ فضای کابین کمک شایانی میکند.
اما این باتری، پیمایشی در حدود ۲۴۰ کیلومتر (۱۵۰ مایل) بر اساس چرخه WLTP ارائه میدهد. این عدد، یکی از مشکلاتی است که نمیتوان به راحتی از آن چشمپوشی کرد. در دنیای مدرن پیکاپ برقی که پیمایشهای ۴۰۰ تا ۵۰۰ کیلومتری در حال تبدیل شدن به استاندارد هستند، ۲۴۰ کیلومتر بسیار کم به نظر میرسد.
تویوتا در دفاع از این تصمیم میگوید این پیکاپ برقی برای «مسافتهای کوتاه در مزارع یا محلهای کار» طراحی شده و برای این نوع کاربری کافی است. خوشبختانه، تویوتا در بخش شارژ کمکاری نکرده و هایلوکس BEV میتواند تا ۱۵۰ کیلووات شارژ سریع DC را بپذیرد که امکان شارژ سریع در ایستگاههای عمومی را فراهم میکند.
یدککشی و حمل بار
نام هایلوکس همیشه مترادف با «کار» بوده است. اما نسخه برقی در این بخش فداکاریهای بزرگی کرده است. حداکثر ظرفیت حمل بار ۷۱۵ کیلوگرم (۱,۵۷۶ پوند) و ظرفیت یدککشی ۱,۶۰۰ کیلوگرم (۳,۵۲۷ پوند) اعلام شده است.
این اعداد، به خصوص ظرفیت یدککشی، در مقایسه با نسخههای دیزلی هایلوکس (که به راحتی ۳,۵۰۰ کیلوگرم را یدک میکشند) بسیار پایینتر است. این مشخصات بار دیگر تأیید میکند که تویوتا این مدل را برای کارهای سنگین طراحی نکرده، بلکه آن را به عنوان یک پیکاپ برقی کاری سبک شهری یا مزرعه در نظر گرفته است.
مدرن اما کاربردی
نسل نهم هایلوکس از نظر طراحی، چهرهای تهاجمیتر به خود گرفته و از زبان طراحی لندکروزر جدید و تاکومای بازار آمریکا الهام گرفته است. اما تغییر بزرگ در داخل کابین رخ داده است.
کابین هایلوکس BEV میزبان دو نمایشگر بزرگ ۱۲.۳ اینچی است؛ یکی برای کلاستر (صفحه آمپر) دیجیتال و دیگری برای سیستم اطلاعات سرگرمی. اما هوشمندانهترین تصمیم تویوتا، حفظ «تعداد زیادی دکمه فیزیکی» است. در حالی که رقبا همهچیز را به صفحات لمسی سپردهاند، تویوتا میداند که راننده یک پیکاپ برقی (احتمالاً با دستکش کار) به دکمههای فیزیکی برای کنترل تهویه و سیستم صوتی نیاز دارد.
دو ویژگی جدید و مهم دیگر نیز برای اولین بار به هایلوکس اضافه شدهاند: فرمان برقی که رانندگی شهری را بسیار آسانتر میکند و پشتیبانی از بهروزرسانیهای هوایی (OTA) برای سیستم اطلاعات سرگرمی.
جمعبندی
تویوتا هایلوکس برقی یک قدم اول بسیار محتاطانه، حسابشده و شاید ناامیدکننده برای برخی باشد. این خودرو یک رقیب مستقیم برای F-150 لایتنینگ یا ریوین R1T با آن قدرت و پیمایش خیرهکننده نیست.
در عوض، هایلوکس BEV یک ابزار کار تخصصی است. این خودرو برای بازارهای خاص (مانند تایلند و اروپا)، برای ناوگانهای شرکتی، مزارع و کارگاههایی طراحی شده که نیاز به یک پیکاپ برقی بدون آلایندگی برای مسافتهای کوتاه و قابل پیشبینی دارند.
این اولین پیکاپ برقی تویوتا است، اما قطعاً آخرین آن نخواهد بود. این خودرو بیشتر شبیه یک آزمایش بازار و یک محصول برای رعایت استانداردهای آلایندگی است تا یک انقلاب در دنیای پیکاپ برقی. برای کارهای سنگین، فعلاً باید به سراغ همان نسخههای دیزلی و هیبریدی خفیف هایلوکس رفت.
اولین نظر را بنویسید