بررسی وویا پشن؛ سدان لوکس دانگ‌فنگ در بازار ایران

در خلا بزرگ سدان‌های خوش‌ساخت و باکیفیتی که در بازار ایران وجود دارد، سروش موتور که پیش‌تر با رونمایی از شاسی‌بلند «وویا فری» خبرساز شده بود، حالا قصد دارد سدان لوکس این برند یعنی «وویا پشن» (Voyah Passion) را به بازار عرضه کند. وویا (Voyah) بازوی لوکس‌ساز گروه خودروسازی دانگ‌فنگ است؛ برندی که در سال ۲۰۱۹ متولد شد و لوگوی آن با الهام از مجسمه معروف رولزرویس طراحی شده است. وویا پشن که در چین با نام «ژیگوانگ» (Zhuiguang) شناخته می‌شود، آمده تا با تکیه بر طراحی ایتالیایی و قلب تپنده الکتریکی، گزینه‌ای متفاوت برای آن ۵ تا ۱۰ درصد قشر متمول جامعه باشد. در ادامه قصد داریم با بررسی وویا پشن، به این سوال پاسخ دهیم که آیا این سدان لوکس ارزش برچسب قیمت خود را دراد یا خیر.

طراحی خارجی؛ وقتی آیرودینامیک با هنر ایتالیایی می‌رقصد

وویا پشن در نگاه اول، یک تضاد زیباست. از یک طرف ابعاد غول‌پیکر یک سدان ۵ متری را دارد و از طرف دیگر، ظرافتی را به نمایش می‌گذارد که معمولاً در کوپه‌های اسپرت می‌بینیم. همکاری با استودیوی مشهور «ایتال‌دیزاین» (Italdesign) باعث شده تا این خودرو از شر خطوط اغراق‌آمیز و بی‌معنی برخی خودروهای چینی خلاص شود و به یک پختگی اروپایی برسد.

پشن جلوپنجره ندارد، اما «دهان‌بسته» نیست. ورودی‌های هوای C شکل در طرفین سپر، هوا را با فشار به سمت چرخ‌ها هدایت می‌کنند تا آشفتگی جریان هوا در اطراف رینگ‌ها کاهش یابد. چراغ‌های جلو با بیش از ۲۰۰۰ واحد LED ریز کریستالی ساخته شده‌اند که نه تنها جاده را روشن می‌کنند، بلکه در هنگام قفل و باز شدن خودرو، سناریوهای نوری خوشامدگویی خیره‌کننده‌ای را روی زمین اجرا می‌کنند. کاپوت با شیبی تند به سمت پایین خم شده تا ضریب درگ خودرو به عدد حیرت‌انگیز ۰.225Cd برسد؛ عددی که یعنی این خودرو هوا را نمی‌شکافد، بلکه از میان آن می‌لغزد.

در نمای کناری، ما با یک «فست‌بک» کشیده روبرو هستیم. فاصله محوری ۳۰۰۰ میلی‌متری (دقیقاً ۳ متر)، نوید یک کابین وسیع را می‌دهد. دستگیره‌های در مخفی‌شونده و رینگ‌های ۲۰ اینچی آیرودینامیک با طراحی توربینی، همگی در خدمت کاهش مصرف انرژی هستند. خط شانه خودرو با صلابت از چراغ جلو تا عقب کشیده شده و حس پایداری بصری را القا می‌کند.

جنجالی‌ترین بخش طراحی، عقب خودروست. چراغ‌های عقب به هم پیوسته با گرافیک «موج نور»، شباهت غیرقابل‌انکاری به پورشه پانامرا و تایکان دارند. اما ستاره اصلی، باله فعال عقب است. این قطعه تزئینی نیست؛ در سرعت‌های بالای ۷۰ کیلومتر بر ساعت به صورت خودکار بالا می‌آید تا ۴۰ کیلوگرم نیروی رو به پایین ایجاد کند و چسبندگی محور عقب را تضمین نماید. تماشای بالا آمدن این باله در آینه‌ی وسط، حس راندن یک سوپراسپرت را به شما می‌دهد.

کابین و فضای داخلی؛ بازتعریف واژه «لوکس» توسط چینی‌ها

اگر طراحی بیرونی شما را جذب نکرد، ورود به کابین وویا پشن قطعاً گارد شما را می‌شکند. سروش موتور نسخه‌ای را هدف گرفته که مرز بین خودرو و جت شخصی را کمرنگ می‌کند.

داشبورد میزبان سه نمایشگر ۱۲.۳ اینچی با کیفیت 4K است که در مجموع طولشان به ۱.۴ متر می‌رسد. برخلاف بسیاری از خودروها که نمایشگرها جدا از هم هستند، اینجا یک سطح شیشه‌ای یکپارچه و خمیده داریم. اگرچه این نمایشگرها خیره‌کننده‌اند، اما به شدت مستعد جذب اثر انگشت هستند و در تابش مستقیم نور شدید آفتاب ایران، ممکن است کمی بازتاب نور داشته باشند که البته با روکش‌های مات قابل حل است.

وویا ادعا می‌کند از استاندارد OEKO-TEX برای منسوجات داخلی استفاده کرده (استانداردی برای عدم استفاده از مواد حساسیت‌زا). روی داشبورد، رودری‌ها و کنسول، خبری از پلاستیک خشک بازیافتی نیست. چرم ناپا (Nappa) و جیر دینامیکا (Dinamica) که معمولاً در سقف خودروهای AMG مرسدس می‌بینید، اینجا به وفور استفاده شده است. دکمه‌های تعویض دنده به صورت کریستالی و چرخشی طراحی شده‌اند که با هر بار لمس، حس کیفیت را منتقل می‌کنند.

این خودرو برای راننده ساخته شده، اما لذت اصلی متعلق به سرنشین عقب سمت راست است. صندلی «Boss Seat» دارای زیرپایی برقی است که بالا می‌آید. پشتی صندلی تا ۳۷ درجه خم می‌شود و شما عملاً می‌توانید دراز بکشید. پنل لمسی ۷ اینچی در کنسول میانی عقب، به شما اجازه می‌دهد بدون منت کشیدن از راننده، پرده سقف پاناروما، موزیک، دمای کولر و ماساژور صندلی خود را تنظیم کنید.

عملکرد و تجربه رانندگی؛ مشت فولادی در دستکش مخملی

روی کاغذ، ۵۱۰ اسب بخار قدرت و ۷۳۰ نیوتن‌متر گشتاور ترسناک است. اما مهندسی وویا پشن، این قدرت را رام کرده است.

شتاب ۰ تا ۱۰۰ در ۳.۸ ثانیه، در دنیای واقعی یعنی چه؟ یعنی وقتی پشت چراغ قرمز ایستاده‌اید و پدال را فشار می‌دهید، قبل از اینکه خودروی کناری پایش را از روی کلاچ بردارد، شما ۱۰۰ متر جلوتر هستید. نکته مهم «خطی بودن» این شتاب است. برخلاف خودروهای توربو که تاخیر دارند، اینجا گشتاور در لحظه صفر در اختیار شماست. سرنشینان باید مراقب گردن خود باشند، زیرا ضربه اولیه بسیار سنگین است.

بزرگترین نگرانی در مورد رینگ‌های ۲۰ اینچی و فاق کوتاه لاستیک، کوبش در دست‌اندازهای ایران است. وویا برای حل این مشکل از سیستم تعلیق بادی تطبیقی به همراه CDC (کنترل مداوم نوسان) استفاده کرده است.

یک دوربین در شیشه جلو، سطح آسفالت را تا چند متر جلوتر اسکن می‌کند. اگر چاله‌ای ببیند، قبل از رسیدن چرخ به آن، کمک‌فنر را نرم می‌کند تا ضربه جذب شود. در تست‌ها، این سیستم عملکردی شبیه به سیستم Magic Body Control مرسدس بنز دارد و حسی از «شناور بودن» روی آسفالت را القا می‌کند. البته در چاله‌های بسیار عمیق و تیز، فیزیک بر تکنولوژی غلبه می‌کند و ضربه حس می‌شود.

با وجود وزن ۲.۲ تنی، خودرو در پیچ‌ها چسبندگی عجیبی دارد که مدیون مرکز ثقل پایین (باتری‌ها در کف) و سیستم بردار گشتاور (Torque Vectoring) است. سیستم می‌تواند گشتاور را بین چرخ‌های چپ و راست توزیع کند تا خودرو در پیچ «به داخل کشیده شود». اما فرمان برقی خودرو، کمی بی‌روح است و اطلاعات دقیقی از سطح جاده به دستان راننده منتقل نمی‌کند؛ ویژگی‌ای که برای یک سدان لوکس قابل قبول، اما برای یک اسپرت‌باز حرفه‌ای کمی ناامیدکننده است.

باتری، تکنولوژی شارژ و چالش‌ها

سروش موتور با عرضه این خودرو، وارد بازی پیچیده زیرساخت‌ها شده است.

در نسخه فول رنج (Long Range)، وویا از باتری نیمه جامد ۱۰۹ کیلووات‌ساعتی استفاده می‌کند. این اولین بار است که چنین تکنولوژی پیشرفته‌ای وارد ایران می‌شود. باتری‌های نیمه جامد نسبت به لیتیوم-یون‌های معمولی، ایمنی بسیار بالاتری در برابر ضربه و آتش‌سوزی دارند، سبک‌ترند و در هوای سرد افت راندمان کمتری دارند.

عدد ۷۳۰ کیلومتر (استاندارد CLTC) در شرایط آزمایشگاهی چین است. در تهران با ترافیک سنگین، استفاده از کولر و شیب‌های خیابان‌ها، انتظار پیمایش واقعی بین ۴۸۰ تا ۵۵۰ کیلومتر منطقی است. این یعنی با یک بار شارژ کامل، می‌توانید حدود یک هفته در تهران تردد کنید یا یک سفر رفت به شمال (بدون ترافیک سنگین جاده چالوس) داشته باشید.

معماری الکتریکی خودرو ۴۰۰ ولتی است. شارژ ۲۰ تا ۸۰ درصد با شارژرهای سریع DC (که فعلاً در برج میلاد و چند نقطه محدود وجود دارند) حدود ۳۰ تا ۴۰ دقیقه زمان می‌برد. اما خریداران این خودرو باید حتماً روی نصب وال‌باکس خانگی (Wallbox) حساب کنند که شارژ کامل را در پارکینگ منزل در حدود ۱۰ ساعت (یک شب تا صبح) انجام می‌دهد. بدون وال‌باکس و با پریز معمولی، شارژ این باتری غول‌پیکر بیش از ۳۵ ساعت زمان می‌برد!

تکنولوژی و سیستم‌های هوشمند؛ رقیبی برای تلفن همراه شما

مغز متفکر سیستم اطلاعات سرگرمی، تراشه قدرتمند Qualcomm Snapdragon ۸۱۵۵ است. نتیجه؟ هیچ لگی در منوها وجود ندارد. جابجایی بین صفحات مثل آیفون روان است. شما می‌توانید با تکان دادن دست در هوا، تماس را رد کنید، صدای موزیک را کم کنید یا عکس بگیرید. شاید در ابتدا جذاب باشد، اما در درازمدت احتمالاً ترجیح می‌دهید از دکمه‌های روی فرمان استفاده کنید.

هدآپ دیسپلی این خودرو، اطلاعات را روی شیشه جلو پرتاب نمی‌کند، بلکه آن‌ها را با محیط واقعی ترکیب می‌کند. مثلاً فلش‌های مسیریاب دقیقاً روی لاین خیابان که باید بپیچید، به صورت گرافیکی نمایش داده می‌شوند که مسیریابی در تقاطع‌های پیچیده تهران را بسیار آسان می‌کند.

ایمنی و دستیار راننده (ADAS)؛ فرشته نگهبان یا مزاحم؟

وویا پشن به ۳۱ سنسور مجهز است (۱۲ دوربین، ۵ رادار موج میلی‌متری، ۱۲ رادار اولتراسونیک). این یعنی خودرو محیط اطراف را بهتر از راننده می‌بیند. کروز کنترل تطبیقی (ACC) و رادار حرکت بین خطوط (LKA) در اتوبان‌های با خط‌کشی منظم مثل همت و صدر عالی کار می‌کنند. خودرو به نرمی ترمز می‌گیرد و شتاب می‌گیرد.

سیستم ترمز اضطراری خودکار (AEB) ممکن است در برابر موتورسوارانی که ناگهان جلوی شما می‌پیچند، واکنش‌های هیجانی (ترمز ناگهانی) نشان دهد. خوشبختانه حساسیت این سیستم‌ها قابل تنظیم است. سیستم اتو پارک وویا پشن یکی از دقیق‌ترین‌هاست و می‌تواند خودروی ۵ متری را در فضاهای تنگ پارک کند؛ نعمتی بزرگ برای کسانی که از پارک دوبل با یک کشتی بزرگ واهمه دارند.

جمع‌بندی

وویا پشن خودرویی است که با تعصبات “چینی بودن” مبارزه می‌کند و پیروز می‌شود. سروش موتور با انتخاب این محصول، ریسک بزرگی کرده اما محصولی را آورده که از نظر فنی نقص چندانی ندارد.

اگر به دنبال خاص‌ترین سدان بازار هستید و دسترسی به پارکینگ مجهز به شارژر دارید، وویا پشن انتخابی جسورانه و لذت‌بخش است. این خودرو برای مدیرانی که راننده شخصی دارند و جوانانی که عاشق تکنولوژی هستند، به یک اندازه جذاب است. وویا پشن، آینده‌ای است که امروز می‌توان خرید.

معیار	امتیاز (از ۱۰)	توضیحات
طراحی و پرستیژ	۹.۰	ظاهری باوقار، مدرن و متمایز.
کابین و ارگونومی	۹.۵	متریال عالی، صندلی‌های راحت، اما حذف دکمه‌ها کمی نمره کسر می‌کند.
پرفورمنس و هندلینگ	۸.۵	شتاب عالی، اما حس فرمان می‌توانست اسپرت‌تر باشد.
باتری و شارژ	۸.۰	تکنولوژی باتری عالی است، اما نبود شارژر سریع در شهرها امتیاز را کم می‌کند.
آپشن و تکنولوژی	۱۰	هر آپشن و راداری که فکرش را بکنید، دارد.
ارزش در برابر قیمت	۸.۰	نسبت به رقبا ارزشمند است، اما همچنان کالایی گران محسوب می‌شود.
مجموع	۸.۸	بسیار عالی

اگر هنوز بین وویا پشن و گزینه‌های بنزینی بازار مردد هستید، می‌توانید «مقایسه وویا پشن با آریزو ۸» را در وب‌سایت ما مطالعه کنید تا اطلاعات بیشتری به دست آورید.

سوالات متداول