بررسی سینوگلد تانگو ۵؛ سمفونی سکوت در کالبدی آشنا

آیا یک سدان برقی که بر پایه پلتفرمی آزمون‌پس‌داده بنا شده، می‌تواند معادلات بازار نوپای خودروهای الکتریکی ایران را بر هم زند؟ سینوگلد تانگو ۵، محصولی که با همکاری سایپا ردای ورود به خیابان‌های کشور را بر تن کرده، دقیقاً با همین پرسش جاه‌طلبانه وارد میدان شده است. این خودرو که در اصل نسخه‌ای تغییریافته از چری آریزو ۵ برقی به شمار می‌رود، با نام کامل Sinogold Tango ۵ و مدل سال ۲۰۲۳ ، در سگمنت سدان‌های کامپکت الکتریکی قرار می‌گیرد. تانگو ۵ با هدف ارائه یک گزینه اقتصادی و کاربردی برای خانواده‌ها و به‌ویژه ناوگان حمل‌ونقل عمومی، به دنبال تعریف استانداردهای جدیدی برای حمل‌ونقل پاک در ایران است. این خودرو در بازاری که رقبای انگشت‌شماری چون KMC J7 برقی و در آینده نزدیک، سایر وارداتی‌های چینی را پیش روی خود می‌بیند، از همان ابتدا کار سختی برای اثبات شایستگی‌هایش دارد و این بررسی، تلاشی برای سنجش بی‌طرفانه توانایی‌های آن است.

تولد یک چهره آشنا با لهجه‌ای جدید

فلسفه طراحی سینوگلد تانگو ۵، رویکردی محافظه‌کارانه و هوشمندانه را دنبال می‌کند. طراحان به‌جای خلق یک اثر کاملاً جدید، بدنه‌ی آشنا و عامه‌پسند چری آریزو ۵ را به عنوان بوم نقاشی خود انتخاب کرده‌اند. این انتخاب، ضمن کاهش هزینه‌های طراحی و تولید، حس آشنایی را به مخاطب ایرانی منتقل می‌کند. نمای جلوی خودرو، مهم‌ترین وجه تمایز آن با نسخه بنزینی است. جلوپنجره به سبک اکثر خودروهای برقی، کاملاً بسته طراحی شده تا ضمن بهبود آیرودینامیک، ماهیت الکتریکی آن را فریاد بزند. لوگوی بزرگ سینوگلد در مرکز این بخش، میزبان درگاه شارژ خودرو است؛ یک راهکار هوشمندانه که دسترسی به پورت شارژ را آسان می‌کند. طراحی کشیده و اخم‌آلود چراغ‌ها که به سمت مرکز جلوپنجره متمایل شده‌اند، همان حس و حال آشنای آریزو ۵ را تداعی می‌کند، هرچند که جزئیات داخلی آن‌ها برای هماهنگی با ذات مدرن خودرو، دستخوش تغییراتی جزئی شده‌اند.

در نمای جانبی، خطوط شخصیت قوی و شیب سقف که به نرمی به سمت صندوق عقب حرکت می‌کند، بدون تغییر باقی مانده‌اند. این پروفایل، همچنان پویا و متناسب به نظر می‌رسد و رینگ‌های ۱۶ اینچی با طراحی آیرودینامیک، تنها نشانه از تفاوت این نسخه با مدل‌های بنزینی است. حرکت به سمت نمای عقب، داستان آشنایی را روایت می‌کند؛ چراغ‌های دو تکه که با یک نوار کرومی به یکدیگر متصل شده‌اند و طراحی سپر، تقریباً هیچ تفاوتی با آریزو ۵ ندارند. شاید بزرگترین تغییر در این بخش، حذف کامل خروجی اگزوز و جایگزینی آن با یک دیفیوزر ساده است که بر پاک بودن قوای محرکه تأکید دارد. کیفیت رنگ و مونتاژ پنل‌های بدنه در سطح قابل قبولی ارزیابی می‌شود، هرچند که در برخی درزها و فواصل بین قطعات، می‌توان انتظار دقت بیشتری را داشت، اما با توجه به رده اقتصادی خودرو، نمی‌توان ایراد بزرگی به آن وارد کرد.

کابینی برای گذار از سنت به مدرنیته

ورود به کابین تانگو ۵، تجربه‌ای دوگانه را رقم می‌زند. از یک سو، با داشبوردی مواجه می‌شویم که طراحی کلی آن مستقیماً از نسل پیشین چری آریزو ۵ به عاریت گرفته شده و از این رو، حسی از سادگی و شاید کمی قدیمی بودن را القا می‌کند. اما از سوی دیگر، المان‌های مدرنی وجود دارند که خبر از یک تحول دیجیتال می‌دهند. ارگونومی کلی کابین قابل قبول است و دسترسی به ادوات اصلی، به لطف چیدمان سنتی، کار دشواری نیست. یک نوار تزئینی نقره‌ای رنگ که عرض داشبورد را طی می‌کند و دریچه‌های تهویه را در بر می‌گیرد، تلاشی برای شکستن یکنواختی پلاستیک مشکی است که بخش عمده کابین را پوشانده است. کیفیت متریال، همان‌طور که از یک سدان اقتصادی انتظار می‌رود، عمدتاً از پلاستیک خشک تشکیل شده، اما در بخش‌هایی مانند روکش فرمان D-شکل و قسمت‌هایی از رودری‌ها، استفاده از چرم مصنوعی، حس بهتری را به دستان راننده منتقل می‌کند.

صندلی‌ها با ترکیبی از پارچه و چرم مصنوعی روکش شده‌اند و راحتی مناسبی را برای ترددهای شهری فراهم می‌کنند. هرچند شاید در سفرهای طولانی، میزان حمایت آن‌ها از بدن، ایده‌آل نباشد. موقعیت قرارگیری راننده مناسب است و دید به اطراف، به لطف طراحی معقول ستون‌ها، محدودیت خاصی ایجاد نمی‌کند. در ردیف عقب، فضای پا و سر برای دو سرنشین بزرگسال کاملاً کافی به نظر می‌رسد، اما نفر سوم به دلیل برجستگی تونل مرکزی (که در یک خودروی برقی دیفرانسیل جلو کمی عجیب است)، ممکن است با محدودیت فضا مواجه شود. عدم وجود دریچه تهویه برای سرنشینان عقب، یکی از نقاط ضعف کلیدی در این بخش محسوب می‌شود که با توجه به شرایط آب و هوایی ایران، می‌تواند آزاردهنده باشد. حجم ۴۳۰ لیتری صندوق عقب، اگرچه رکوردشکن نیست، اما برای یک خانواده کوچک کفایت می‌کند و قابلیت تا شدن صندلی‌های عقب، فضای کاربردی بیشتری را در اختیار قرار می‌دهد. فضاهای ذخیره‌سازی داخل کابین نیز در سطح متوسطی قرار دارند و نیازهای روزمره را برآورده می‌سازند.

تکنولوژی در خدمت یک تجربه کاربری ساده

قلب تپنده تکنولوژی در کابین سینوگلد تانگو۵، نمایشگر لمسی ۹ اینچی قرار گرفته در مرکز داشبورد است. این نمایشگر کیفیت تصویر قابل قبولی دارد، اما سرعت پاسخ‌دهی به لمس و رابط کاربری (UI/UX) آن، چندان مدرن و روان نیست. منوها ساده طراحی شده‌اند، اما گاهی اوقات پیدا کردن یک تنظیم خاص، نیازمند کمی جستجو است. خبری از اپل کارپلی و اندروید اتو نیست که یک نقطه ضعف بزرگ در دنیای امروز به حساب می‌آید و اتصالات به بلوتوث و پورت‌های USB محدود می‌شود. مهم‌ترین و جذاب‌ترین بخش تکنولوژیک کابین، پشت آمپر دیجیتالی ۷ اینچی آن است. این کلاستر دیجیتال، اطلاعات حیاتی مانند سرعت، میزان شارژ باتری، برد پیمایشی باقی‌مانده و وضعیت سیستم‌های کمکی را با گرافیکی خوانا و واضح به نمایش می‌گذارد و حس مدرن‌تری به فضای مقابل راننده می‌بخشد.

سیستم تهویه مطبوع از نوع اتوماتیک است، اما کنترل آن ترکیبی از دکمه‌های فیزیکی و تنظیمات داخل نمایشگر مرکزی است که شاید به اندازه کنترلرهای کاملاً فیزیکی، کاربرپسند نباشد. سیستم صوتی عملکردی کاملاً معمولی دارد و صرفاً برای رفع نیازهای اولیه کافی است و علاقه‌مندان به موسیقی را راضی نخواهد کرد. از دیگر امکانات می‌توان به فرمان برقی، استارت دکمه‌ای، آینه‌های جانبی با تنظیم برقی و سیستم ورود بدون کلید اشاره کرد که مجموعه‌ای حداقلی اما کارآمد را برای یک خودروی اقتصادی تشکیل می‌دهند.

قلب الکتریکی؛ تپش آرام برای شهری آرام

در زیر کاپوت سینوگلد تانگو ۵، یک پیشرانه تمام الکتریکی از نوع سنکرون آهنربای دائم (PMSM) قرار گرفته که قادر به تولید ۱۳۴ اسب بخار (معادل ۱۰۰ کیلووات) قدرت و ۱۷۵ نیوتن‌متر گشتاور است. این اعداد شاید روی کاغذ هیجان‌انگیز نباشند، اما به لطف ماهیت موتورهای برقی که حداکثر گشتاور را از همان لحظه شروع حرکت در اختیار قرار می‌دهند، تانگو ۵ در شتاب‌گیری‌های اولیه و ترددهای شهری، خودرویی کاملاً چابک و سرزنده احساس می‌شود. شتاب صفر تا پنجاه کیلومتر بر ساعت آن حدود شش ثانیه اعلام شده که نشان‌دهنده توانایی بالای آن در ترافیک‌های شهری است. انرژی این پیشرانه توسط یک مجموعه باتری لیتیوم-یون با ظرفیت ۴۸.۱۶ کیلووات ساعت تأمین می‌شود که طبق استاندارد NEDC، بردی معادل ۴۰۵ کیلومتر را با یک بار شارژ کامل فراهم می‌کند. البته باید در نظر داشت که این عدد در شرایط رانندگی واقعی و بسته به سبک رانندگی، استفاده از سیستم تهویه و دمای هوا، احتمالاً به حدود ۳۰۰ تا ۳۵۰ کیلومتر کاهش خواهد یافت.

انتقال قدرت به چرخ‌های جلو از طریق یک گیربکس تک‌سرعته اتوماتیک صورت می‌گیرد که عملکردی کاملاً نرم و بدون وقفه دارد و آرامش مطلق را به کابین هدیه می‌دهد. حداکثر سرعت خودرو به صورت الکترونیکی روی ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت محدود شده که برای یک سدان شهری کاملاً کافی است. یکی از مزیت‌های کلیدی تانگو ۵، قابلیت شارژ سریع (DC) آن است که به گفته سایپا، می‌تواند ظرفیت باتری را در مدت زمان حدود ۳۰ دقیقه از ۱۰ به ۸۰ درصد برساند. شارژ کامل با استفاده از شارژرهای معمول شهری (AC) نیز بین هفت تا نه ساعت زمان نیاز دارد. صدای موتور به طور کامل حذف شده و تنها در شتاب‌گیری‌های ناگهانی، یک صدای زوزه ضعیف و آینده‌نگرانه به گوش می‌رسد که تجربه‌ای کاملاً متفاوت از رانندگی با خودروهای بنزینی را ارائه می‌دهد.

سواری بر امواج سکوت

تجربه رانندگی با تانگو ۵ بیش از هر چیز با واژه “آرامش” توصیف می‌شود. سیستم فرمان برقی آن وزنی سبک و عملکردی نرم دارد که پارک کردن و مانورهای شهری را بسیار آسان می‌کند، اما در سرعت‌های بالاتر، اطلاعات چندانی از وضعیت مسیر به دستان راننده منتقل نمی‌کند و فاقد هرگونه حس اسپرت است. سیستم تعلیق که در جلو از نوع مک‌فرسون و در عقب از نوع توییست بیم (Torsion Beam) تشکیل شده، عملکردی دوگانه از خود به نمایش می‌گذارد. این سیستم در جذب دست‌اندازهای ریز و ناهمواری‌های معمول شهری موفق عمل می‌کند و سواری نسبتاً نرمی را ارائه می‌دهد، اما در مواجهه با چاله‌ها و سرعت‌گیرهای بزرگ، ذات اقتصادی آن آشکار شده و ضربات را با کوبش‌های محسوس به کابین منتقل می‌کند.

هندلینگ و پایداری خودرو در سرعت‌های شهری و جاده‌ای قابل قبول است. به لطف مرکز ثقل پایین‌تر ناشی از قرارگیری باتری‌ها در کف خودرو، تانگو ۵ در پیچ‌ها پایداری مناسبی دارد و حرکات گهواره‌ای بدنه (Body Roll) در آن چندان محسوس نیست. با این حال، نباید از آن انتظار چسبندگی و فرمان‌پذیری یک سدان اسپرت را داشت. ترمزها، مجهز به سیستم بازیابی انرژی هستند؛ به این معنی که هنگام ترمزگیری یا برداشتن پا از روی پدال گاز، انرژی جنبشی به انرژی الکتریکی تبدیل و در باتری‌ها ذخیره می‌شود. این سیستم که حس پدال ترمز را کمی متفاوت از خودروهای معمولی می‌کند، در مجموع عملکردی قابل اعتماد دارد و به خوبی از پس متوقف کردن وزن ۱۴۶۰ کیلوگرمی خودرو برمی‌آید. بزرگترین نقطه قوت تجربه رانندگی با تانگو ۴، عایق‌بندی کابین (NVH) است. به دلیل نبود موتور احتراقی، سکوت دلپذیری بر فضا حاکم است و نفوذ صدای باد و تایرها به داخل نیز تا سرعت‌های ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت در سطح حداقلی باقی می‌ماند.

سپر ایمنی در برابر حوادث

در بخش ایمنی، سینوگلد تانگو ۵ مجموعه‌ای از امکانات استاندارد را ارائه می‌دهد. در حوزه ایمنی غیرفعال (Passive)، این خودرو به دو کیسه هوا برای راننده و سرنشین جلو مجهز شده است. هرچند اطلاعاتی از تست‌های تصادف معتبر بین‌المللی برای این خودرو در دسترس نیست، اما با توجه به اینکه بر پایه پلتفرم آریزو ۵ ساخته شده که توانسته پنج ستاره ایمنی از تست‌های C-NCAP چین دریافت کند، می‌توان به استحکام کلی شاسی و بدنه آن امیدوار بود.

در بخش ایمنی فعال (Active)، تانگو ۵ به لیستی قابل قبول از سیستم‌های کمکی راننده (ADAS) مجهز است. سیستم ترمز ضد قفل (ABS)، توزیع الکترونیکی نیروی ترمز (EBD) و سیستم کنترل پایداری الکترونیکی (ESC) به صورت استاندارد وجود دارند که نقشی حیاتی در حفظ کنترل خودرو در شرایط بحرانی ایفا می‌کنند. علاوه بر این، سیستم‌هایی نظیر کنترل کشش (TCS)، دستیار شروع حرکت در سربالایی (HAC)، ترمز پارک برقی (EPB) به همراه اتوهلد (Auto Hold) و سیستم پایش فشار باد تایرها (TPMS) نیز لیست امکانات ایمنی آن را تکمیل می‌کنند. این سیستم‌ها در عمل به خوبی وظیفه خود را انجام می‌دهند و حضورشان، حس اطمینان بیشتری را به راننده القا می‌کند. با این حال، جای خالی سیستم‌های پیشرفته‌تری مانند رادار نقطه کور یا ترمز اضطراری خودکار در آن احساس می‌شود.

فصل قضاوت؛ آیا تانگو ۵ ارزش خرید دارد؟

سینوگلد تانگو ۵ در جایگاه یک سدان برقی اقتصادی، خودرویی پر از نقاط قوت و ضعف است که قضاوت نهایی درباره آن به اولویت‌های خریدار بستگی دارد.

نقاط قوت	نقاط ضعف
هزینه‌های جاری و نگهداری بسیار پایین	برد پیمایشی محدود در مقایسه با خودروهای بنزینی
سواری بسیار نرم، بی‌صدا و آرامش‌بخش	کیفیت متریال داخلی عمدتاً از پلاستیک خشک
شتاب اولیه مناسب و چابکی در ترافیک شهری	امکانات رفاهی محدود و عدم وجود اپل کارپلی/اندروید اتو
طراحی ظاهری آشنا و عامه‌پسند	نبود دریچه تهویه برای سرنشینان عقب
دوست‌دار محیط زیست و آلایندگی صفر	زیرساخت محدود ایستگاه‌های شارژ عمومی در ایران

با در نظر گرفتن قیمت احتمالی، که می‌توانید آن را با سایر مدل‌ها در لیست قیمت خودروهای برقی مقایسه کنید، هزینه‌های بسیار پایین برق در مقایسه با بنزین، معافیت از طرح‌های ترافیکی و استهلاک کمتر قطعات فنی، سینوگلد تانگو ۵ می‌تواند در بلندمدت یک سرمایه‌گذاری اقتصادی هوشمندانه باشد. این خودرو برای افرادی که مسیرهای تردد روزانه مشخصی دارند، به دنبال کاهش هزینه‌های حمل‌ونقل خود هستند و آرامش و سکوت در رانندگی برایشان اولویت دارد، یک گزینه بسیار جذاب است.

بازگردیم به سوال ابتدای این بررسی؛ آیا سینوگلد تانگو ۵ می‌تواند تعریف جدیدی ارائه دهد؟ پاسخ این است: بله، اما نه برای همه. تانگو ۵ یک پیشگام جسور نیست، بلکه یک پیام‌رسان منطقی برای آینده حمل‌ونقل است. این خودرو برای کسی که به دنبال هیجان رانندگی، آپشن‌های پر زرق و برق و سفرهای جاده‌ای طولانی و بدون دغدغه است، انتخاب مناسبی نخواهد بود و بهتر است به سراغ رقبای بنزینی خود برود. اما برای آن دسته از خریدارانی که استفاده غالب آنها شهری است، به دنبال یک خودروی دوم اقتصادی و بی‌دردسر هستند و می‌خواهند گامی به سوی آینده‌ای پاک‌تر بردارند، سینوگلد تانگو ۵ می‌تواند یک انتخاب کاملاً منطقی، هوشمندانه و رضایت‌بخش باشد؛ خودرویی که ثابت می‌کند برای لذت بردن از رانندگی، همیشه به غرش موتور نیازی نیست و گاهی، سکوت، رساترین صداست.

اگر مایلید سینوگلد تانگو ۵ را بررسی کنید، به صفحه مربوط به آن سر بزنید.